hoihoi

Heej meis, deze log is dus voor jou en hierin zal ik de komende maanden alles gaan bijhouden wat ik je nog wil zeggen, wat mijn gevoelens zijn en hoe ik me door deze periode van afstand nemen en het een plaatsje geven heensla.

laatste log

Zo, ja…hmm…waar zal ik es beginnen.

Gisteren was voor mij een bevestiging van wat ik al vermoedde, namelijk dat jij nog lang niet over mij heen bent en ik denk dat zolang als dat ik in je leven ben en je op welke manier ook hoop geef, door van mijn part alleen maar aardig tegen je te doen, dat jij me nooits los kunt laten.

Het was pijnlijk, temeer omdat gisteren eigenlijk iedereen het zag behalve jij.

Kijk en dan heb ik met die anderen eigenlijk nog nieteens een kut te maken, maar het was vrij kansloos.

Je kunt vast heel goed toneelspelen in de rest van je leven, maar wie denk jij dat je nou voor je heb, komop heej!

Ik kijk nog altijd dwars door je heen en dan kun je heel stoer doen en zeggen dat ut anders is, maar jij heb me nog lang niet los gelaten en dat kun je ook niet zolang je überhaupt maar denkt dat wij ooits nog vrienden kunnen zijn.

Geloof mij nou maar: dat kunnen wij nooits meer worden.

En eerlijk gezegd, die behoefte heb ik ook niet meer.

Voor mij ben jij een afgesloten boek en je zou er verstandig aan doen je vort ook op een leven zonder mij te richten.

Ik ben verder gegaan met mijn leven en heb zelfs, en daar ben ik wel blij om, de leegte weten op te vullen die jij achter liet: ik mis je zelfs ook niet.

Gisteren zag ik een oude bekende, en stukje verleden, maar ik merkte dat jij iets anders zag en nou echt, zolang jij zou kijkt zal ik nooits  meer met je om willen gaan.

Nu had ik toch al een voorsprong op jou wat dat aangaat, maar echt ik kan niks anders hopen dan dat jij nog bepaalde dingne leeert en inziet, maar uhm…ja, en bord voor je kop heb je wat dat aangaat wel.

Wat ik je verder niet verwijt hoor, ik begrijp het wel.

Kijk voor mij was er meer in ut leven dan alleen Angelique, maar omgedraaid niet.

Ik heb Irene, Fetsje, Tim, Kimmetje en nog een berg aan lui, en dan heb ik de naam Sylvia nieteens genoemd, met wie ik de laatste tijd een hele intense band heb ontwikkeld.

Vond het gisteren moeilijk erover te praten omdat mijn ouders nog van niks weten, simpelweg omdat ik ze het niet uit kan leggen wat voor band wij hebben, ze kunnen het simpelweg niet begrijpen, maar idd, Sil is tegenwoordig mijn “vrouwtje” ook al hebben we geen relatie.

Wij hebben een spirituele band en bij Sil vind ik wat ik sinds Laura bij niemand meer heb kunnen vinden.

Wij zijn ongebonden, geen verplichtingen, geen verantwoordelijkheid tov. Elkaar, we don’t oweachother nothing so to speak, er is geen aanhankelijkheid en bovenal geen nare “menselijke” gevoelens die alles wat we hebben kunnen verpesten.

Dit kon ik met jou niet delen en omdat ik er zo naar verlangde kon ik ook niet verder gaan met jou.

Tuurlijk erken ik wel dat er met jou ook “iets” was maar dat iets lag op een ander niveau dan wat ik nu heb gevonden.

Ik ben ook verder dan Sil maar wij (her)ontdekken onszelf aan de hand van elkaar en van het internet, waarop wij ons zelf leren kennen.

Zelfs mijn schrijven heb ik hierdoor ook weer opgepikt en voro de rest raak ik steeds verder verwijderd van de aardse wereld met diens maatschappij waarin ik mijn huis niet voel.

Eenzaam ben ik iig een stuk minder nu en mijn heimwee-gevoel neemt ook af, omdat ik mijn afkomst steeds meer ontdek over mijn afkomst en mijn zijn.

Aan de hand van elkaar en ja er is meer, maar we hebben dus bovenal een spirituele band waarbij we leren opnieuw te voelen en tot onszelf te komen.

Ik hoor hier niet thuis, maar ik ga steeds meer ontdekken wie ik ben en hoe ik daar mee om moet gaan.

Dat is een proces waar jij verder niks meer van zult meekrijgen want jij kunt niet meer in mijn leven zijn.

Met jou kon ik iets niet delen en daardoor ben ik gewoon klaar met jou.

Dat jij de leegte die ik achterliet niet op kunt vullen vind ik zeer spijtig voor jou, maar ik kan je daar verder niet meer bij helpen.

Dat zul je zelf moeten doen in een leven zonder mij, ook al begrijp je wellicht nog niet waarom wij geen deel meer van mekaars leven uit kunnen maken.

Je wilt het wel, dat weet ik, maar wij zijn klaar ook al kun je je geen leven zonder mij meer voorstellen.

Ik heb de leegte opgevuld al had ik ut makkelijker, maar ik hoop bij ganser God dat jij dat ook zult kunnen, ook al zal dat niet van vandaag op morgen gaan.

Jij bent nu eenmaal anders dan mij maar ik kon niet meer met je verder, omdat je me beperkte in mijn ontwikkeling.

Vast dat jij daar anders over denkt en ik merkte aan je snerende opmerking dat je daadwerkelijk dacht dat jij nog veel voor mij kon betekenen, maar dat kun je niet.

Toegegeven dat we er niet uit hebben gehaald wat er inzat, maar niet alles mag zijn soms, daar had ik al meer ervaring mee.

Het blijft uiteraard spijtig maar wij zijn anders en jij hebt “ons” altijd anders gezien dan dat ik ut zag, we verschilden daarin gewoon te veel.

Ik wil niet zeggen dat ik beter als jou was of omgedraaid, wij waren gewoon anders en leefden op een ander niveau, zonder dat ik er over wil discusieren wie er nou op een hoger niveau zat ja of de nee.

Ook nu heb ik daar geen behoefte aan, laat het rusten.

Maar nogmaals, ik ben klaar met jou en heb ook geen behoefte meer nog contactmet je te hebben, nu niet, maar in de toekomst ook niet ook al was ut gisteren best gezellig.

Maar zoals je gisteren nog merkte ben ik niet van jou en dat heb je ook nooits kunnen voelen omdat ik nooits van jou ben geweest.

Daar kon ik me niet aan overgeven en dat zei genoeg over hoe ik over onze toekomst dacht.

Ja ik ben hier om anderen te helpen maar ik zou mezelf tekort doen door me aan jou te beperken, jij zou alleen maar een claimend blok aan mijn been zijn die niet zou kunnen accepteren dat jij nooits de alleenheerschappij over me kon hebben.

Dat zit niet in mijn aard, en mijn gevoel heeft dat eigenlijk altijd geweten.

En mijn gevoel, dat moet ik nu eindelijk maar es terug zien te vinden.

Wellicht dat ik je meer uit kan leggen als ik in volledige harmonie met mezelf leef maar vooralsnog zul je ut hier mee moeten doen, ik kan vooralsnog niet meer uitleggen dan wat ik nu heb gedaan.

Zoals je ook in de ovrige logs zult lezen blijf ik ut spijtig vinden hoe ut is gegaan, jij hebt dit ook niet verdiend, maar ik kan me niet opofferen om ut jou maar naar de zin te maken, ik ben hier voor een groter doel en het is mijn doel meer mensen te helpen en me niet vast te laten ketenen aan een persoon die mij niet kan geven wat IK nodig heb.

Sorry dus dat ut zo moet, en ik hoop echt dat jij nog es uit die vicueuze cirkel komt, hopelijk brengt de overvloed aan tijd die je nu hebt je tot bepaalde inzichten.

Als het goed is heb je inmiddels mijn post gehad met bijbehorende inlogcodes, anders zat je dit nu niet te lezen.

Soory dat ikg isteren niet alles kon zeggen maar ut leek me niet de ideale gelegenheid ervoor.

Was verder heel gezellig, iig totdat jij je frusti ging gedragen, en nouja wie weet kom ik nog es naar Haarlem voor iig een leuke avond bij Mark en Jes, maar wat “ons” betrefd koester absoluut geen hoop meer, ook niet qua vriendschap.

Laat het los en hou op met jezelf te kwellen, ik kom nooit meer terug in de gedaante die jij wenst, mochten onze levens nog ooits kruisen.

 

 

log 4

Goed, je hebt inmiddels dus je Wajong toegekend gekregen.

Hoop jou binnen nu en 3 maanden ofzo eenzelfde sms-je te kunnens sturen met de mededeling dat het mij ook is toegekend.

Het bracht wel de gedachte mee van “wat als” want ja, wat als je die Wajong al een jaar terug had gekregen?

Met enige weemoed schoto de gedachte door mijn hoofd, maar het heeft geen zin meer om daar over na te denken, we zullen er toch nooits achterkomen.

Wellicht waren dingen dan wel anders gelopen, maargoed, wat was dat was en wat is dat is, en wat zal zijn zal zijn.

Wat iig niet zal zijn is ons die een toekomst samen hebben, en zolang je dat niet vergeet hoef je jezelf ook geen vragen te stellen zoals dus die wat als?...

Onze wegen zijn gescheiden en wellicht dat ze mekaar weer es zullen kruisen in de toekomst, zij het dan zowieso als vrienden mocht zelfs dat er al van komen.

Heb afgelopen maand nog een leuk lesjes geleerd in hoe mensen “iets” speciaals kunnen hebben en hoe dat in 1 klap over kan zijn, en hoe men dan vervreemd.

True, jij zat wat dieper, en dat zal je ergens ook altijd blijven want eens in ut hart, altijd in ut hart, maar dan als herinnering.

Praat nog veel over je, of eigenlijk meer over situaties zoals ik die met jou had, maar “therapie” om over jou heen te komen heb ik niet, simpelweg omdat ik die niet nodig heb.

Het hoofdstuk FHD is afgesloten en behoudens deze log is er geen contact meer, iets waarin ik me wel kan vinden omdat het beter is zo.

Tot zover voor nu, heb eigenlijk weinig te vertellen ver zo nu, behalve dan dat ik recentelijk weer een heerlijk gevoel heb gehad doordat iemand me dat gaf, maar verder nog altijd fijn vrijgezel en dat wens ik ook zo te houden ook…

log3

Zo, toch maar weer even een logje.

Had je haast moeten inlichten over iets dat wel echt belanrijk was, maar wat ik een maand geleden zei geldt nog steeds: ik wil geen nieuwe vriendin, en daarom hoefde ik je niet direkt te benaderen.

Aangezien ik de 27e december aanhou alszijnde datum dat ut officieel voorbij was, kan ik concluderen dat we de 1e maand “overleefd” hebben.

Raar, maar het voelt al zoveel langer geleden…

Sommige gebeurtenissen van nog ervoor lijken gisteren te zijn gebeurd, maar het lijkt al maaanden geleden dat ut definitief voorbij was.

Hoop dat het voor jou ook zo vielt en dat je “verwerkingsproces” nog steeds in volle gang is en dat je mij, en daarmee de hele situatie, ook al verder achter je laat liggen.

Heeft ook geen zin meer om nog terug te kijken maar ik ben ervan overtuigd dat het je goed gaat ook al zul je vast nog wel je momenten hebben.

Zelfs heb ik ze niet omdat ut leven me veels te zeer bezighoudt.

Sterker nog, op de dag dat ut officieel een maand voorbij was, afgelopen zaterdag dus, lag ik met mijn hoofdje tussen de tieten van een pot en als ik zeg tieten bedoel ik ook echt tieten, jeetje mina man, zelfs die van Shanti waren er klein bij!

Ja was op een verjaardag in Maastricht en met die meid klikte ut meteen dus heb me zowat de hele avond kostelijk met haar geamuseerd.

Het was pas de dag erop dat ik je eventueel had moeten inlichten over iets,  maar uiteindelijk bleek het maar een gevoel dat net zo lang als de dag zelf zou duren.

Het was wel een mooi gevoel, want voor even voelde ik een verbondenheid en lichte kriebels in mijn buik, en het voelde goed.

Kon ik wel even gebruiken nadat ik een tijdje terug een urenlangdurend gesprekje met iemand uit Rotterdam had die nog het meeste op me leek: niet qua aandoeningen of dinger van buitenaf maar hoe ze is, en dus ook hoe ik ben.

Had haar al een hele tijd niet gesproken maar het voelde weer direkt als vanouds en echt, zeker in 1e instantie deed ut me goed.

Pas de dag erna begon ut tot me door te dringen hoe eenzaam het me maakt dat ik anders ben als anderen, ook als jou.

Dat heeft een paar dagen echt hevig gewoedt en daarna was ut weer over, helemaal toen ik zondag dus weer even verbondenheid met iemand voelde.

Daar zal iig een mooie vriendschap uit voortkomen die hopelijk de leegte vult die jij achterliet, en wie weet komt er nog meer uit, al blijf ik erbij dat ik geen relatie wil.

Maar voor een omgang waarbij we wel een innige verbondenheid hebben zonder dat 1 van de 2 ut moois dat we hebben dan moet verkloten door verliefd te worden, ja, daar zou ik voor tekenen!

Vooralsnog moet ik het doen met de “magie van zondag”, zoals die dag de geschiedenis in zal gaan.

Ook het weerzien met de schoonheid uit het Zuiden waarvan jij nog dacht dat ik er meer dan enkel vriendschappelijke gevoelns voor had beviel goed, binnenkort gaan we weer wat samen doen, al hoop ik dan wat minder dronken te zijn dan afgelopen zaterdag, Goddomme wat was ik van de wap!

Maargoed, we zullen ons verder maar beperken tot “ons”, daarvoor is deze log juist bedoelt en niet om de rest van mijn leven te beschrijven.

Alleen relevante dingen remember?

Ja en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik amper nog aan je denk.

Afgelopen weekend werd nog wel gevraagd hoe ut met je ging, maar het enige dat ik erop kon zeggen was: ik zou ut niet weten.

En meer kan ik er ook niet over zeggen want ik weet ut zelf geeneens, en da’s eigenlijk beswel prettig.

Ga er van uit dat je niet in de put zit ofzo vanwege mij maar net als mij je leventje weer heb opgepakt, en juist omdat ik van je hou (op welke manier dan ook) hoop ik dat jij ook iemand vind die de leegte die ik bij jou achterliet op zal vullen, en mocht je die nog niet gevonden hebben dat je em dan maar snel mag vinden.

Ik heb iig iemand gevonden die die leegte nu al flink opvult, al is ut maar door al dat ge-sms over en weer dan wel ut bellen dat ze doet.

Wie dat is doet er niet toe, zeker vooralsnog niet, temeer omdat ik in de veronderstelling ben dat er verder niks tussen ons zal gaan gebeuren, alleen al vanwege ut feit dat ik ut niet wil en ook niet echt gevoelens voor d’r heb.

Nee ik blijf voorlopig fijn vrijgezel, eerst nog wat meer aan mezelf werken.

Tot zover voor nu iig, moge het je goed gaan meis en als dit zo doorgaat en ut bij jou ook vlot, hebben we wellicht helemaal geen jaar ofzo nodig om mekaar weer onder ogen te komen, maar dat zien we nog wel…

log2

hoi meis,

Ja, inmiddels ben je dus alweer 24.

Een sms-je leek met te volstaan, alsmede een kaart, maar je aan de telefoon hebben zag ik eigenlijk niet zo zitten, je weet dat ik je voorheen alleen maar meer ging missen als we belden en om te voorkomen om er eventueel achter te komen dat dat nu nog het geval was besloot ik dus maar het bellen aan mijn moeder over te laten.

Inmiddels is het geen week meer geleden maar alweer dik 3 weken dat het uit is, en nog steeds heb ik niet echt ergens last van.

Tuurlijk zijn er momenten dat ik je mis, maar dat is meer een kwestie van een arm om me heen missen, hetgeen voor mij nog immer belangrijker is dan seks.

Sil heeft daar ook al last van en we praten er best veel over dat we beiden zo'n persoon missen in ons leven, hetgeen iets nieuws voor mij is daar ik zo'n persoon doorgaans alleen met kerst in mijn leven behoef.

Denk dan ook dat het met name door het gepraat erover is dat er zich iets in me begint te ontwikkelen dat uit zal groeien tot het daadwerkelijk gaan verlangen naar zo iemand.

Vooralsnog heb ik vooral met Sil te doen aangezien die er echt frusti over is, maar dat zijn mijn zorgen verder niet.

Nee met mij gaat het eigenlijk nog steeds heel goed: ok de afgelopen dagen heb ik weer zo'n uitgebluste periode maar dat is meer te wijten aan de zeer actieve en productieve tijd die eraan voorafging, die me een hoop voldoening gaf maar die toch ook zijn tol eiste in de vorm van het doodzijn wat ik nu ben.

Vanaf maandag ga ik er hoe dan ook weer flink tegenaan in de hoop de energie, die na het breken van osn vrijkwam, flink uit te buiten.

Schuldig voel ik me er niet over om te zeggen dat de slepende zaak van ons me heel veel energie heeft gekost, en dat, nu alles achter ons ligt, er een hele berg positieve energie overblijft die ik omzet in dagelijkse activiteiten zoals fitnessen, wandelen en het helpen van andere mensen met kleine maar vooral grotere klusjes.

Zo verder ja ach veel zin heeft ut niet om je op de hoogte te houden van wat ik allemaal uitvreet in mijn leven.

Wel heb ik me voorgenomen om voorlopig vrijgezel te blijven, ook al mis ik soms dat ene iets, maar ik ben nog altijd een meester in het wegduwen van verlangens en behoeftes, zo heb ik me tenslotte altijd gered voor zover je je kunt afvragen of die behoeftes er überhaupt zijn.

Awel, voorlopig dus geen nieuw liev totdat we er "klaar" voor zijn, iets dat ik momenteel zeker nog niet ben.

Eerst nog aan mezelf werken en mijn leven wat beter op de rails krijgen, iets waarin de 1e stap iig al is gezet: mijn wajong-aanvraag is reeds in behandeling dus daar hoor ik vanzelf wel meer over.

Wat jou betrefd ja ach ik kan ut eindeloos blijven herhalen hoe kut ik ut vind hoe alles gelopen is, dat zal voor altijd zo blijven, maar ik probeer het zo ver mogelijk achter me te laten en voorlopig lukt dat aardig.

Hoop ook dat het jou ook goed afgaat, al dan niet met behulp van een nieuwe liefde waar je je op kan storten, het is je iig gegund.

Het voelt ook vreemd omdat onze verstnadhouding nog altijd goed is, ik verwijt jou ook niks en leef al helemaal in onmin met je, juist daardoor is het een rare gewaarwording dat we toch geen contact meer hebben en dat ik een fucking weblog moet gebruiken om je op de hoogte te houden van hoe het met me gaat enzo.

Me afvragen hoe het met jou is en wat je allemaal doet en denkt doe ik gelukkig niet en hopelijk heb jij hetzelfde, het heeft tenslotte geen nut meer om wakker te liggen over hoe het nu met mij zal zijn of wat ik uitvreet, we maken tenslotte geen deel meer uit van mekaars leven.

Tot zover iig voor nu, en moge het je goed gaan meis!

 

1e log

Zo, dit was dus mijn plan om jou op de hoogte te houden van hoe ik met alles omga.

Als de tijd er rijp voor is krijg je de inloggegevens en kun je naar hartelust alles lezen wat ik hier neergetypt heb.

En, om de paranoia mensen onder ons gerust te stellen, deze logs staan op datum en zullen ongewijzigd zijn dus je hoeft niet bang te zijn dat ik tussentijds dingen gedelete heb of aangepast heb: alles wat hier staat, heb ik op de aangegeven datum geschreven en daarna niet meer gewijzigd.

 

Nu, dan wil ik beginnen met je  uit te leggen waarom ik die ene brief zo geschreven heb.

 

Ja hij was grof, afstandelijk en kortaf, en ik heb er bewust bepaalde dingen ingezet die je erbij moeten helpen om nog eerder en meer afstand te kunnen nemen.

Dat deed ik niet voor mijn plezier, en ik heb er ook weinig lol aan gehad die dingen te schrijven, maar het moest, voor je eigen bestwil.

Tuurlijk interreseert het me nog wat je doet en hoe je eraan bent, maar dat houdt de band in stand, en die moeten we juist elimineren.

Ik vind ut ook niet leuk, maar ut moet.

Over een hele poos, waarschijnlijk als je dit allemaal leest, heb je afstand genomen en zijn al je gevoelens voor mij verdwenen en zal ik nog slechts een herinnering van "vroeger" zijn en ben je verder met je leven gegaan.

Tot die tijd wil ik gewoon echt geen contact want dan zouden dingen alleen maar onnodig pijnlijk zijn, dus liever dat ik je nu met grof geweld afstand laat nemen als dat je over een paar maanden nog steeds hoop koesterd dat ut goed zou komen of wat dan ook.

Datzelfde geldt voor vriendschap: ik weet niet of we die nog ooits kunnen oppikken, en al zouden we dat doen, dan zal ut toch nootis meer worden zoals voorheen.

Wil ik ook helemaal niet, en als je wijs bent jij ook niet.

Hopelijk heb je dan een leven zonder plaats voor mij daarin opgebouwd en wat ik eigenlijk nog meer hoop is dat je iemand anders heb gevonden, of dat het leven je op andere wijze zodanig van mij afgeleid heeft dat je alleen nog als een herinnering aan me denkt.

Ik ga ook verder met mijn leven, sterker nog daar ben ik al mee bezig.

Wel zal ik je hier vertellen hoe ut met me gaat, wat ik doe en wat er van mijn plannen terecht zijn gekomen, ja zelfs wat ik uitvreet, maar dan alleen de broodnodige zaken dan wel zaken die betrekking op jou hebben of waar jij recht op heb om te weten.

Zoals gezegd zal ik je niet alles gaan vertellen wat ik uitvreet, ook niet als het scharrels of verstandhoudingen betrefd, maar als er concrete dinger zijn dan zul je dat hier lezen.

 

Hoe grof ut ook wellicht klinkt, maar eigenlijk ben je al helemaal uit mijn gedachten verdwenen.

Ik ga nu dagelijks fitnessen en wandelen, zoek mensen op en schrijf veel, dus ik vermaak me wel.

Hoe lang ik dat vol ga houden weet ik nog niet, maar vooralsnog is er doordat er een einde aan al die twijfels, angsten en onzekerheden is gekomen, zoveel nieuwe energie en levenslust vrijgekomen dat ik niet denk dat dit snel zal verwateren.

Zo verder gaat het nog altijd steeds beter met me en ut vrijgezel zijn bevalt me goed.

Tuurlijk hoop ook ik op den duur weer eslekker ouderwets verliefd te worden, maar vooralsnog wil ik geeneens iemand leren kennen of er wat mee beginnen.

En al helemaal niet met vrouwwezens uit mijn huidige omgangsgroep, dat lesje heb ik inmiddels wel geleerd.

Wel heb ik inmiddels met een bepaald iemand uit uit zuiden des lands contact gehad en dat is helemaal uitgepraat, dus vanaf nu is dat alles uit de lucht en gaan we gewoon verder als vrienden.

Ook de suggestie van mijn zus als zou ik verliefd zijn op mijn overoverbuurvrouw met wie ik veel omga en veel ga wandelen zijn inmiddels helemaal uit de lucht: wij wisten het al van mekaar dat we nooits maar dan ook nooits op mekaar verliefd zouden kunnen wonen maar aangezien daar van buitenaf steeds meer aan getwijfeld werdt hebben we er nog eens over gepraat ook al was het voor onszelf geen issue, maar ook naar anderen hebben we nu voor eens en voro altijd duidelijkheid geschept.

Wel gaan we nog meer dan voorheen met mekaar om maar dat komt gewoon omdat we mekaar als complete omgang zien: los hebben we mensen met wie we lol kunnen hebben, kunnen praten, serieus kunnen doen, zuipen, uithuilen en ga zo maar door, maar bij mekaar vinden we de combinatie van dat alles en aangezien we nog geen 10 meter uit mekaar wonen kunnen we mekaar in feite 24 uur per dag opzoeken om ut 1 of ut ander te doen.

Tot zover voor nu, nogmaals sorry iig dat die brief zo was, maar hopelijk zul je achteraf begrijpen waarom hij zo kortaf en negatief was, het was voor je eigen bestwil.

Dat je nu kwaad op me bent hoop ik ergens zelfs, reageer je woede maar fijn op me af, in gedachten dan, dat zal je alleen maar helpen om verder afstand van me te nemen.

Tot logs iig!